กรณียเมตตาสูตร 9 จบ แผ่เมตตาให้แก่เทวดา รุกขเทวดา พระภูมิเจ้าที่ เป็นที่รักคุ้มครองรักษาของเทวดา

กรณียเมตตสูตร บางครั้งเรียกเมตตาปริตร ว่าด้วยการเจริญเมตตา และปฏิบัติตนเพื่อเจริญธรรม นำไปสู่การบรรลุมรรคผลในท้ายที่สุด ความเป็นมากล่าวไว้ในพระสุตตันตปิฎก เมื่อพระภิกษุประมาณ 500 รูป ได้บำเพ็ญพระกรรมฐานอยู่ตามโคนไม้ ณ ป่าหิมวันต์ ทำให้บรรดารุกขเทวดา และเทพยดาทั้งหลาย ที่สถิตอยู่ตามต้นไม้ ต่างต้องลงมาจากวิมานของตน เมื่อได้รับความลำบาก จึงรวมตัวกันแสดงอาการอันน่ากลัว เพื่อขับไล่พระภิกษุเหล่านั้น ครั้นพระพุทะองค์ ทรงสดับเรื่องราวแล้ว ทรงมีพระดำรัสให้ภิกษุทั้งหลายกลับไปเจริญพระกรรมฐานยังสถานที่แห่งเดิม แล้วพระพุทธองค์ทรงตรัสเมตตสูตร เพื่อให้ภิกษุทั้งหลายได้เจริญเมตตา โปรดรุกขเทวดา และเทพยดาทั้งหลาย ทำให้เทพยดาทั้งหลายรักและเมตตา หยุดจองเวรเสีย ยังความสุข สงบ สันติ แก่สรรพสัตว์และสากลโลก แม้นบุคคลทั่วไปสวดมนต์บทนี้ก็ส่งผลดีอย่างเดียวกัน